AAA
Publiczna Szkoła Podstawowa SPSK im. św Faustyny w Milówce

Historia Szkoły

Szkoła Podstawowa w Milówce została utworzona w 1898 roku. Fakt ten jest szczegółowo opisany w najstarszej Kronice szkoły przez Aleksandra Wilczyńskiego, jednego z pierwszych nauczycieli.  

Mieszkańcy czynili kilkuletnie starania,  prosząc o zgodę na otwarcie szkoły przede wszystkim hrabiego Stadnickiego, który był właścicielem całej okolicy. Jaśnie Wielmożny Pan Hrabia nie chciał wyrazić zgody na powstanie szkoły w Milówce, mając na względzie korzyści finansowe, ponieważ mieszkańcy Milówki uiszczali mu coroczne opłaty za uczęszczanie swych dzieci do szkoły w Wielkiej Wsi.

Dzięki niezłomności w staraniach mieszkańców wsi szkoła w Milówce powstała. Początkowo nauka szkolna odbywała się w sali wynajętej w jednym z domostw. Niełatwe były lata istnienia szkoły, począwszy od lat budowy nowego budynku szkoły, przez lata wojenne oraz okres zmian ideologicznych po drugiej wojnie światowej.

Dzieje szkoły z tamtych czasów zapisane są w najstarszej Kronice szkoły kaligrafią, językiem staropolskim, stanowiąc cenny dowód trudnej, często pełnej poświęcenia pracy nauczycieli, ciężkich warunków domowych uczniów oraz ustosunkowania mieszkańców wsi do spraw oświaty.

Oto wybrane fragmenty z tej Kroniki, opisujące ważniejsze wydarzenia z życia szkoły w Milówce od początku jej utworzenia:

"Szkoła w Milówce została organizowaną rozporządzeniem Wysokiej Rady Szkolnej Krajowej w roku 1898. Do tego roku 1898 uczęszczały dzieci do szkoły w Wielkiej Wsi, a  gmina Milówka uiszczała stosowne działy potrzebne na utrzymanie  szkoły w Wielkiej Wsi. Ponieważ atoli za daleko było dzieciom uczęszczać do szkoły, bo aż pięć kilometrów przeto gmina Milówka kilkakrotnie domagała się w Radzie Szkolnej Okręgowej utworzenia w tejże gminie osobnej szkoły (...).

Niemałą rolę odgrywała w sprawie tej osoba JW. hr. Stadnickiego, który sprzeciwiał się utworzenia szkoły w Milówce.  Gmina pragnęła wnet przedsięwziąć  budowę  własnej szkoły i w tym celu  udała się  z prośbą do hrabiego Stadnickiego o użyczenie placu czy to drogą darowizny, czy drogą kupna pod budowę szkoły. Ale niestety! JW. hr. nie chcąc utracić ani ziarnka piasku ze swej posiadłości, ani darować ani sprzedać nie chciał. (...)

Ponieważ budynku szkolnego nie było, wynajęto salę szkolną, której to wynajem rocznie wynosi 80K. Gmina ta jest dosyć dobrze usposobioną do szkoły (...). Jednym, który najwięcej szkołą sie zajmuje jest przewodniczący Rady Szkolnej Jan Bujak, który może najwięcej dla szkoły zrobił, albowiem powiększył dobrem gospodarowaniem fundusz szkolny, względnie wiele dla szkoły zaoszczędził, pragnąc prawie sam aby szkoła jak najprędzej stanęła. Reszta bowiem członków rady szkolnej dosyć apatycznie chęci swoje w tym kierunku objawia (...).

O budowie zaś nie było mowy (...), gdyż potrzebny kapitał był zbyt mały.     Tak  więc  sprawa  ta czasowo idzie  ad acta, a nauczyciele i nauczycielki  uczą   w wynajętej sali szkolnej. Sala ta jednak pozostawiała wiele do życzenia. Pierwsze była bez podłogi, niska, cała kuchnia się w niej mieściła to jest nie było osobnego pieca. Dalej częstokroć rozmaite zwierzę mogło z łatwością stać się przyczyną przerwy w nauce, albowiem w sieni często przemieszkiwały cielęta i ciągle szturm do drzwi przypuszczały (...).

Pierwszą siłą nauczycielską w Milówce była Teofila Kiełbasówna, która przez dwa lata przebyła tu dosyć   mozolnie i z poświeceniem. (...)"

Ze względu na trudne warunki do nauki, zdecydowano o czasowym zamknięciu szkoły i rozpoczęto starania o budowę odpowiedniego na szkołę budynku. Największą inicjatywą w tych działaniach wykazał się mieszkaniec Milówki Jan Bujak, pełniący wówczas funkcję Przewodniczącego Rady Szkolnej Miejscowej.      Po upływie roku i dziewięciu miesięcy starań o finanse i budowy budynku, szkoła znowu została otwarta 1 października 1902 roku. Jednak na tych warunkach budynku szkolnego nie poprzestano i w roku 1910 podjęto decyzję o wybudowaniu dla szkoły budynku murowanego z dwoma salami lekcyjnymi. W nowym budynku szkolnym po zakończeniu prac budowlanych rozpoczęto naukę 1 września 1913 roku. W grudniu tego samego roku, katecheta Ksiądz Jan Sokołowski dokonał święcenia szkoły.

Trudne lata nauki w czasie I wojny światowej opisane są w kronice, ukazując dramatyzm tamtych czasów, losy okolicznych mieszkańców i działania wojenne na naszych terenach.

Nowymi nauczycielkami, które rozpoczęły pracę w szkole była od roku 1915 Stanisława Jurkowska, a od roku 1918 Klotylda Kossakówna. Katechetami byli wikariusze z Wojnicza, kolejno: ks. Jan Zachara, ks. Jan Dymurski, ks. Jan Koza, ks. Aleksander Osiecki, ks. Władysław Faron, ks. Walenty Piotrowski, ks. Jan Rzepka, ks. Adam Duszkiewicz. Od 1 marca 1921 roku obowiązki dyrektora szkoły objął p. Kornel Stoszko. Od 1929 do 1940 roku dyrektorem szkoły był Józef Hojnowski.

W latach wojny nauka przebiegała z czasowymi przerwami ze względu na ciężkie zimowe warunki, choroby, brak obuwia i odpowiedniej odzieży uczniów co świadczyło o trudnej sytuacji materialnej rodzin.

Przerwy w nauce następowały również na podstawie zarządzeń miejscowego Kreisschulratu. W latach wojennych szkoła czasowo zajmowana była na kwatery przez wojsko. Nauka odbywała się w domach prywatnych.

Od czerwca 1948 roku kierownictwo szkoły objął Marian Woronkowicz, długoletni   i zasłużony dyrektor szkoły w Milówce. Jego kierownictwo przypadło na czasy przemian ustrojowych oraz ideologicznych w Polsce i w związku z tym zmian        w programach i organizacji nauczania.

W czerwcu 1959 roku rozpoczęto rozbudowę szkoły w Milówce gdyż brakowało sal lekcyjnych. Kierownik szkoły oddał jeden z pokoi w swoim mieszkaniu               z przeznaczeniem na salę szkolną. Rozbudowę ukończono w listopadzie 1959 roku.

Liczebność uczniów w poszczególnych latach wynosiła ponad 100, jedynie w kilku latach po wojnie nieco spadła. Kierownik szkoły Marian Woronkowicz od dnia       1 sierpnia 1967 roku przeszedł na emeryturę.

W kolejnych latach zmienił się stopień organizacyjny szkoły. Uczniowie starszych klas czasowo dojeżdżali do Szkoły Podstawowej w Wielkiej Wsi. W szkole zakładano organizacje uczniowskie takie jak: szkolne koło PCK, Szkolna Kasa Oszczędności, Harcerstwo. W szkole kilkakrotnie organizowano konferencje problemowe dla nauczycieli z okolicznych miejscowości. Szkoła była ośrodkiem życia kulturalnego wsi, miejscem zawsze tętniącym gwarem dzieci i młodzieży.

 

Historia szkoły katolickiej w Milówce rozpoczyna się w 2012 roku, kiedy to Samorząd Gminy Wojnicz podjął  decyzję o likwidacji szkoły samorządowej. Nauczyciele ówcześnie pracujący w Szkole, przy wsparciu Rodziców,  zwrócili się do Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich w Częstochowie z prośbą o założenie i prowadzenie w Milówce szkoły katolickiej. W 2013  r. miała miejsce uroczystość inaugurująca działaność Publicznej Szkoły Podstawowej w Milówce.

W uroczystości brali udział liczni goście, przedstawiciele Kościoła na czele z bp Wiesławem Lechowiczem , Burmistrz Wojnicza- Jacek Kurek, Radni Gminy Wojnicz,  Prezes SPSK Violetta Błasiak, Dyrektor SPSK Maria Chodkiewicz-przedstawiciele organu prowadzącego, zaprzyjaźnieni  dyrektorzy szkół samorządowych i prowadzonych przez SPSK, dyrektorzy i nauczyciele szkoły samorządowej w Milówce  oraz mieszkańcy wsi.